jednostki geologiczne Polski

NIECKA PODHALAŃSKA

Rozległa synklina leżąca między Tatrami a Pienińskim Pasem Skałkowym. Wypełniona paleogeńskimi skałami fliszowymi. W skrzydłach odsłaniają się skały starsze (eocen), w centrum - młodsze (oligocen), a najmłodsze - na zachodzie (Góra Ostrysz).
Skały fliszowe Podhala powstały w morskim zbiorniku na terenie Karpat wewnętrznych, który powstał po górnokredowych fałdowaniach w Tatrach i Pienińskim Pasie Skałkowym (eocen - morze wkroczyło z północnego-zachodu, prawdopodobnie połączyło się z basenem Karpat zewnętrznych, od którego oddziela go bariera perypienińska). Flisz podhalański utworzył się w płytszym zbiorniku niż flisz Karpat zewnętrznych. Również w obrębie niecki podhalańskiej utwory odmienne są na północy i południu. Charakteryzują się ubóstwem fauny, co utrudnia ich stratygrafię. Wyróżnić można dwie główne serie: dolną (węglanowa - eocen numulitowy tylko na północnych zboczach Tatr) i górną (fliszowa - dominująca; ponad 80% całości profilu). Najstarsze skały serii węglanowej odsłaniają się na południu; są to zlepieńce z otoczakami serii reglowej (miąższość poniżej 100m). Skały węglanowe to wapienie organodetrytyczne i dolomity organodetrytyczne. Wapienie numulitowe osiągają miąższości kilkunastu do kilkudziesięciu metrów. W serii fliszowej (ruchy obniżające nieckę przy jednoczesnym podnoszeniu Tatr i bariery perypienińskiej) wyróżnić można: warstwy zakopiańskie (łupki, nieliczne piaskowce), warstwy szaflarskie (odpowiadają dolnym warstwom zakopiańskim; występują na północy - piaskowce łupki, zlepieńce, dolomity żelaziste), warstwy chochołowskie (grube piaskowce z cieńszymi łupkami), warstwy ostryskie (najmłodszy paleogen; występują jedynie na zachodzie - gruboziarniste piaskowce kwarcowe, miąższość wzrasta ku wschodowi: zachód - 1300m, wschód - 1800m).
1 Ι 2
Copyright 2011-2017 bohun.

Wykorzystywanie materiałów zamieszczonych w Geotydzie
bez zgody właściciela praw autorskich jest zabronione.
Geotyda na Facebooku Gmina Wielka Wieś Gmina Alwernia