jednostki geologiczne Polski

SYNKLINORIUM BRZEŻNE (NIECKA BRZEŻNA)

B1 - SYNKLINORIUM POMORSKIE (NIECKA POMORSKA)
B2 - SYNKLINORIUM WARSZAWSKIE (NIECKA WARSZAWSKA)
B3 - SYNKLINORIUM LUBELSKIE (NIECKA LUBELSKA)

Jednostka laramijska położona w marginalnej części platformy prekambryjskiej na obszarze strefy T-T. Jest długą, wąską depresją o osi NW-SE wypełnioną osadami górnej kredy i trzeciorzędu, pod którymi zalegają utwory jury, triasu, permu, leżącym niezgodnie na paleozoiku. Mezozoik jest lekko sfałdowany i pocięty uskokami. W północno-wschodniej części, pod grubą pokrywą osadową, badaniami geofizycznymi stwierdzono obecność skał krystalicznych. Położenie niecki brzeżnej nad strefą T-T miało duży wpływ na rozwój permsko-mezozoicznej sedymentacji oraz tektonikę. Strefa ta charakteryzowała się dużą aktywnością tektoniczną; powstały uskoki o dużych amplitudach, wzdłuż których podłoże krystaliczne obniża się ku zachodowi. Profile litologiczno-stratygraficzne są więc zróżnicowane. Miąższość osadów mezozoicznych jest większa niż w Polsce północno-wschodniej; szczególna subsydencja zachodziła w górnej kredzie, gdy równocześnie podnosił się wał środkowopolski. Pod koniec kredy wał się wypiętrzył i niecka brzeżna odizolowana została od pozostałych niecek.
Surowce użyteczne niecki brzeżnej: węgiel kamienny (Lubelskie Zagłębie Węglowe), lessy, gliny lessowe, piaski: kredowe, trzeciorzędowe i czwartorzędowe, a także wody mineralne.
1 Ι 2 Ι 3 Ι 4
Copyright 2011-2017 bohun.

Wykorzystywanie materiałów zamieszczonych w Geotydzie
bez zgody właściciela praw autorskich jest zabronione.
Geotyda na Facebooku Gmina Wielka Wieś Gmina Alwernia