jednostki geologiczne Polski

SYNKLINORIUM BRZEŻNE (NIECKA BRZEŻNA)

B1 - SYNKLINORIUM POMORSKIE (NIECKA POMORSKA)
B2 - SYNKLINORIUM WARSZAWSKIE (NIECKA WARSZAWSKA)
B3 - SYNKLINORIUM LUBELSKIE (NIECKA LUBELSKA)

NIECKA POMORSKA
Na północy jej granica sięga do wybrzeży Bałtyku (aż po Danię), na południu - przebiega wzdłuż równoleżnikowego uskoku Tuchola-Brodnica, na wschodzie graniczy z platformą prekambryjską (krawędź górnego stopnia krystaliniku), na zachodzie - z wałem pomorskim.
Do górnej kredy obszar niecki pomorskiej leżał na stoku platformy, przez co miąższość osadów wzrasta stopniowo ku południowemu-zachodowi w miarę zbliżania się do permsko-mezozoicznej depresji kujawsko-pomorskiej. Wzrost miąższości występuje także w kierunku południowo-wschodnim wraz z oddalaniem się od tarczy bałtyckiej.
Jest jednostką asymetryczną; tektonika bardziej skomplikowana na kontakcie z wałem pomorskim, ku południowemu-zachodowi stopień jej urozmaicenia maleje - trias i jura leżą prawie poziomo, a kreda podnosi się łagodnie, tworząc południowo-zachodnie skrzydło synklinorium. W obrębie jednostki występują brachyantykliny i brachysynkliny, np. brachyantyklina Koszalin-Chojnice z dobrze rozpoznanym podłożem - strefą kaledonidów.
1 Ι 2 Ι 3 Ι 4
Copyright 2011-2017 bohun.

Wykorzystywanie materiałów zamieszczonych w Geotydzie
bez zgody właściciela praw autorskich jest zabronione.
Geotyda na Facebooku Gmina Wielka Wieś Gmina Alwernia