Kopalnia węgla kamiennego Nowa Krystyna Kopalnia węgla kamiennego Nowa Krystyna Kamieniołom wapieni Nowa Krystyna Kamieniołom wapieni Nowa Krystyna

NOWA KRYSTYNA

Zwana również Upadową Krystyną lub Krystyną II była ostatnią czynną kopalnią węgla kamiennego w rejonie Tenczynka. Funkcjonowała w latach okupacji niemieckiej na wschodnich polach nieczynnej kopalni Krystyna. W latach 1941-48 wydobywano z niej 21100-48500t węgla rocznie. Zlikwidowano ją w 1955r. Po kopalni zachowały się resztki betonowych fundamentów urządzeń, dróg dojazdowych, nasypów, zawalone przypowierzchniowe części obydwu upadowych oraz hałdy skał płonych.
Dwoma sztolniami upadowymi eksploatowano dwa pokłady węgla: Andrzej I (znany z Krystyny) i Andrzej II (odkryty bezpośrednio przed II wojną światową). Są to najstarsze i zarazem najbardziej na wschód wysunięte pokłady w całym Górnośląskim Zagłębiu Węglowym. Należą do serii paralicznej (warstwy brzeżne) karbonu górnego.
W pobliżu występują liczne, płytkie szybiki zlokalizowane na wychodniach pokładów węgla oraz niewielki, nieczynny kamieniołom wapieni płytowych jury górnej z unikalnym profilem morskich transgresywnych osadów jury środkowej (kelowej). Jest on stanowiskiem dokumentacyjnym, który wraz z kopalnią znajduje się na Szlaku Dawnego Górnictwa.
W lewym zboczu przekopu do kamieniołomu odsłania się unikalny 3,5m miąższości profil morskich transgresywnych osadów jury środkowej, który od 16 listopada 1998r. jest stanowiskiem dokumentacyjnym; stratotypowy ich profil można zaobserwować na Czerwieńcu. Tu zaś rozpoczynają go słabozwięzłe, przekątnie warstwowane piaskowce i żwirowce dolnego keloweju niezawierające skamieniałości. Na nich zalegają wyższe ogniwa keloweju - piaskowce o spoiwie węglanowym, wapienie piaszczyste i warstwa bulasta z liczną, różnorodną fauną małży, ramienionogów, amonitów, belemnitów i ślimaków. Profil kończy 20-30cm drobnolaminowana warstwa stromatolitowa stanowiąca osad węglanu wapnia z domieszką substancji ilastych powstały w bardzo płytkiej strefie przybrzeżnej ciepłego morza. Od charakterystycznej barwy skał pochodzi nazwa całego kompleksu jury środkowej - jura brunatna. Dla wyższej części profilu jury, obejmującego białe wapienie płytowe oksfordu (niegdyś wydobywane w tym miejscu), stosuje się nazwę jura biała.
źródło informacji
Copyright 2011-2017 bohun.

Wykorzystywanie materiałów zamieszczonych w Geotydzie
bez zgody właściciela praw autorskich jest zabronione.
Geotyda na Facebooku Gmina Wielka Wieś Gmina Alwernia