Nieczynna kopalnia odkrywkowa kwarcu zlokalizowana na północnych stokach Izerskich Garbów, gdzie rzekomo ukryto złoty posążek przedstawiający boga Bieżuńczan (Bieśniczan) - Flinsa. Wzgórze nazywano niegdyś Białym Kamieniem, Białą Górą oraz Białym Lwińcem (Weisse Flins - od imienia XII-wiecznego bożka czczonego przez zamieszkujące te rejony słowiańskie plemię Milczan). Przed rozpoczęciem eksploatacji kulminacja wzniesienia sięgała 1088m n.p.m., co czyni z kamieniołomu najwyżej w Europie położony obiekt tego typu. W momencie zakończenia wydobycia w 2001r. głębokość kopalni przekraczała 60m.
Kamieniołom założono w obrębie żyły kwarcowej Izerskich Garbów wypełniającej strefę dyslokacyjną o długości ok. 10km. Strefa ta rozgranicza serię gnejsowa Świeradowa-Zdroju zbudowaną z silnie kwarcowych gnejsów drobnolaminowanych, leukognejsów i granitognejsów od pasma Szklarskiej Poręby utworzonej z drobnolaminowanych łupków kwarcowo-łyszczykowych przekształconych w hornfelsy. Zarówno gnejsy jak i łupki w bezpośrednim sąsiedztwie żyły są silnie wzbogacone w kwarc. Jest to tzw. żyła złożona, zatem oprócz żyły głównej obecne są zespoły mniejszych żył równoległych; charakteryzuje ją zmienny przebieg o generalnej rozciągłości NE-SW oraz ok. 50m miąższość. Zarówno sama żyła, jak i jej otoczenie obfitują w minerały; są to przede wszystkim szczotki kwarcu mlecznego często pokrytego nalotami związków żelaza; rzadziej występują kryształy górskie i ametysty. W łupkach łyszczykowych przekształconych w hornfelsy obecne są piryt, chalkopiryt, tlenki żelaza i fluoryt. W tkwiących pośród nich wkładkach skarnowych występuje odmienna mineralizacja - na znacznych ich powierzchniach obecne są charakterystyczne skupienia wollastonitu, a w ich obrębie tkwią granaty oraz kalcyt. Hornfelsy, skarny, gnejsy i granitognejsy przecinają różnorodne skały żyłowe (aplity, pegmatyty, mikrogranity) związane z powstaniem granitoidowego masywu Karkonoszy. Znajdują się wśród nich aplity, mikrogranity oraz szczególnie zasobne w minerały pegmatyty zawierające kwarc, mikroklin i łyszczyki oraz - akcesorycznie - czarny turmalin (szerl), epidot oraz topaz.
Copyright 2011-2026 bohun
Wykorzystywanie materiałów zamieszczonych w Geotydzie
bez zgody właściciela praw autorskich jest zabronione