Kamieniołom wapieni w Bonarce Kamieniołom wapieni w Bonarce Uskok zawiasowy Platforma abrazyjna

BONARKA

Rezerwat przyrody nieożywionej o powierzchni 2,29ha utworzony 27 lipca 1961r. celem zachowania struktur i utworów geologicznych odsłoniętych podczas eksploatacji margli kredowych w latach 1885-1929 używanych do wyrobu cementu. W rezerwacie chroni się erozyjne dno morza górnokredowego, świetnie zachowaną powierzchnię abrazyjną, progi uskokowe (uskoki normalne i nożycowy o zrzucie do 3m) i odsłonięcie stropowej części skał jurajskich.
We wschodniej ścianie kamieniołomu odsłaniają się osady górnokredowe (seria margli senońskich), cienko- i średnioławicowe utwory węglanowe (wapienie, wapienie margliste, margle), opoki i czerty. W spągu znajdują się margle glaukonitowe (zasypane przez rumosz skalny), w stropie których występuje cienka warstewka bentonitu. W obrębie profilu można znaleźć szereg skamieniałości: jeżowce, belemnity, ramienionogi, amonity, małże.
Nad skarpą wyrobiska, po wschodniej stronie, znajduje się odkrywka osadów mioceńskich. Powstały one już po ruchach orogenezy alpejskiej. Jednym z nich jest caliche (wapień pelityczny o strukturze bezładnej lub laminowanej, ewentualnie tworzącej powłoki wokół centrów gruzłów glebowych; zwykle zbity, niekiedy - porowaty; minerał skałotwórczy - kalcyt) powstałe w środowisku lądowym poprzez wsiąkanie w glebę roztworów nasyconych węglanem wapnia oraz wytrącaniem węglanów w trakcie parowania wody. Ponad caliche występują iły mioceńskie o barwie szarej, popielatej. Jest to osad miękki, plastyczny o teksturze pelitowej; miejscami wykazuje warstwowanie. Skład: minerały ilaste, iłowiec, niewielka domieszka kalcytu. Iłowce powstały w mioceńskim morzu. W obrębie tego osadu znajdują się pokłady soli i gipsu.
1 Ι 2
źródło informacji
Copyright 2011-2017 bohun.

Wykorzystywanie materiałów zamieszczonych w Geotydzie
bez zgody właściciela praw autorskich jest zabronione.
Geotyda na Facebooku Gmina Wielka Wieś Gmina Alwernia