Przełom Bugu Przełom Bugu Przełom Bugu Przełom Bugu

PRZEŁOM BUGU

Najbardziej malowniczy fragment doliny Bugu obejmujący wzgórze zamkowe w Drohiczynie stanowiące fragment stromej skarpy Wysoczyzny Drohiczyńskiej. Rzeka na odcinku już od Janowa Lubelskiego przecina strefę moren czołowych, czego konsekwencją jest wyraźne zwężenie doliny i wzrost wysokości zboczy. I tak jej szerokość w rejonie Drohiczyna wynosi ok. 3km, a Góra Zamkowa w mieście wznosi się ok. 30m powyżej poziomu rzeki. Stoki wzgórza są podcinane przez wyraźnie meandrującą rzekę, której bieg ulega tutaj zmianie z równoleżnikowego na północno-zachodni. Starorzecza tworząc widoczne zagłębienia o łukowatym zarysie, osiągają długości do 1km; wypełnione są w różnym stopniu gruntami organicznymi i namułami. Wyraźnie wykształcone są poziomy tarasów zalewowych wznoszących się 1-2m nad poziom rzeki i nadzalewowych położonych 1-3m nad nimi. W ich granicach sporadycznie występują wydmy, pagórki i pola piasków eolicznych.
Podcinana przez Bug Góra Zamkowa, jak i cała skarpa Drohiczyna, jest doskonałym przykładem zależności pomiędzy budową geologiczną a procesami erozyjnymi i geodynamicznymi wpływającymi na walory krajobrazowe. Uformowane są w niej liczne wąwozy i rozcięcia erozyjne o średniej głębokości do 10m. Budują ją dwa poziomy glin zwałowych zlodowacenia Warty i Odry rozdzielonych serią osadów wodnolodowcowych (piasków i żwirów) oraz iłów i mułków. W ścianie odsłania się górna (młodsza) glina oraz mułki i iły (o udokumentowanej miąższości do 10m). Takie następstwo osadów przy udziale procesów erozji rzeki wpływa niekorzystnie na stateczność skarpy i predysponuje do powstania osuwisk i zwalisk; występują one na południowych stokach Góry Zamkowej, lecz obecnie nie są aktywne. W mniejszej skali uwidaczniają się one także w zachodniej części skarpy Drohiczyna, gdzie odsłaniają strome ściany zbudowane z gliny zwałowej.
Na Górze Zamkowej wzniesiono, znajdujący się w strefie obwarowań grodu, drewniany zamek. Był on wielokrotnie niszczony do XIV wieku, jednak zagładzie na skutek braku opieki oraz osuwania się wzgórza do rzeki uległ po potopie szwedzkim; ostatni jego fragment w postaci niewielkiej kwadratowej budowli rozebrano w roku 1788. Od 1928r. szczyt wzniesienia wieńczy obelisk upamiętniający 10. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości, a do lat 80-tych XX wieku widoczne było - znajdujące się w zboczu - wejście do lochów.
źródło informacji
Copyright 2011-2024 bohun

Wykorzystywanie materiałów zamieszczonych w Geotydzie
bez zgody właściciela praw autorskich jest zabronione
FUNDACJA ŚWIAT AKTUALNOŚCI O KRAINIE MAPA LEGENDA ODKRYWANIE LOKACJE A-F LOKACJE G-Ł LOKACJE M-Ś LOKACJE T-Ż GALERIA ZARYS HISTORYCZNY BUDOWA GEOLOGICZNA TABELA STRATYGRAFICZNA Geotyda na Facebooku Gmina Wielka Wieś Gmina Alwernia