WICKO

Zlokalizowana w południowo-zachodniej część wyspy Wolin miejscowość z osobliwościami w postaci nieczynnych kredowni. Na potrzeby pobliskiej Fabryki Cementu Portlandzkiego w Lubinie wydobywano w nich kredę piszącą, wapienie margliste, margle i margle ilaste. Zakład rozpoczął działalność w 1855r. i charakteryzował się drugą pod względem wielkości produkcji cementownią w ówczesnych Niemczech z wynikiem 80000t rocznie. Pod koniec istnienia w związku z wyczerpywaniem się surowca sprowadzano go Morzem Bałtyckim z Półwyspu Jasmund w Rugii. Kredę piszącą wykorzystywano także jako nawóz rolniczy oraz do wyrobu pasty do zębów.

We wszystkich poziomach glin zwałowych (głównie ze stadiału północnomazowieckiego) okolic Wicka stwierdzono obecność porwaków kredowych (kier lodowcowych) pochodzących prawdopodobnie z synkliny Wisełki stanowiącej obszar egzaracji lodowcowej. Eksploatowano je do 1985r., a największą pozostałością jest Jezioro Turkusowe w Wapnicy. Znacznie mniejszy obszar zajmuje nieczynna kredownia przy ul. Żwirowej w Wicku, w której odsłania się szara i jasnoszara kreda ze szczątkami skorup inoceramów; jest ona wyraźnie warstwowana i wykazuje upad ok. 30° ku zachodowi. Sporadycznie można w niej natrafić na drobne konkrecje krzemionkowe. Druga z odkrywek w Wicku zlokalizowana jest na przedłużeniu ul. Żwirowej ku wschodowi. Rozciąga się ona na powierzchni ok. 2,25ha, a założona została w obrębie porwaka kredowego o miąższości 1-30m. W jej południowo-wschodniej części występuje kilka mniejszych odsłonięć z licznymi fragmentami gruboskorupowych inoceramów, konkrecji krzemionkowych, a także skupień limonitu. Obecne tu są również ślady falistego warstwowania kredy wyrażające się ułożeniem buł krzemiennych oraz przebiegiem cienkich wkładek szarych margli.

Wiek kredy piszącej z kredowni w Wicku określono na podstawie przeszlamowanego materiału pochodzącego z próbek. Znaleziono w nim 40 gatunków otwornic oraz inoceramy, co pozwoliło go ustalić na turon górny. Badania laboratoryjne wykazały także wysoką zawartość węglanu wapnia (81,5%-97%; średnio 89%).