Grupa wychodni piaskowców istebniańskich odsłaniających się w zachodnim stoku Czerwonej Góry zlokalizowanej po północnej stronie Jeziora Dobczyckiego. Skały są dość silnie zwietrzałe, w przeważającej części drobnoziarniste; wyraźne są w nich spękania ciosowe i poszczególne ławice piaskowcowe.
Główne wystąpienia skałek obejmują północno-zachodnie zbocze wzniesienia; mają niespełna 100m długości i do 12m wysokości. Charakteryzują się szarą barwą z licznymi wtrąceniami zieleni, brązu, bieli. Niektóre ławice są średnioziarniste, choć ich miąższość osiąga maksymalnie kilkanaście centymetrów. Fragmentarycznie w dolnych partiach występuje zlepieniec. Obecne w skale spękania zostały wykorzystane przez rozrastającą się florę, przez co dochodzi do ich poszerzania i rozsadzania szczególnie przez drzewa poszukujące przestrzeni dla swych korzeni. Następnie dochodzi do odspajania i odpadania bloków skalnych, po czym ulegają one przemieszczeniu do podnóża góry. Szerokość niektórych szczelin przekracza 2m; prowadzą w głąb masywu oraz na szczyt skałek; są to
Jaskinie w Czerwonej Górze.
Copyright 2011-2026 bohun
Wykorzystywanie materiałów zamieszczonych w Geotydzie
bez zgody właściciela praw autorskich jest zabronione