ORLEJ

Na wyższym poziomie wyrobiska występują porfiry miejscami silnie skaolinizowane i zmienione pod wpływem wód hydrotermalnych lub gruntowych. Zmiany te zauważalne są wzdłuż niektórych powierzchni ciosów; niekiedy w rozszerzonych szczelinach występują żyły kwarcowe. Rzadko zdarzają się także porfiry "okruchowe", w których występują ostrokrawędziste "szczątki" tych samych porfirów. Taka ich postać związana jest z lokalnym lecz gwałtownym wydzielaniem gazów w stygnącej intruzji.

W południowej ścianie kamieniołomu występują utwory jurajskie. Leżą one na pochylonej powierzchni porfirów (miejscami skaolinizowanych i miękkich; zaznacza się w nich skłonność do oddzielności kulistej).

Bezpośrednio na porfirze spoczywają piaski, piaskowce i zlepieńce batonu; powyżej - piaszczyste wapienie keloweju. Na łupkach karbońskich pod batonem leżą jeszcze dolnojurajskie glinki, które lokalnie wchodzą na brzeg płyty porfirowej.

W kamieniołomie występują dwa systemy spękań ciosowych - stożkowy (biegi równoległe do brzegów płyty zalaskiej) oraz obwodowy (prostopadły do stożkowego i brzegów intruzji).