GROTY KRYSZTAŁOWE

Groty Kryształowe odkryto pod koniec XIX wieku (dolną najprawdopodobniej w roku 1898 lub 1899), gdy w północno-wschodniej części kopalni prowadzono intensywne prace górnicze polegające na eksploatacji powszechnie występującego tutaj rodzaju wtórnej soli - zbliźniaczonego halitu masywnego. Z zapisów wynika, że w 1850r. podczas drążenia chodników natrafiono na pierwsze grupy kryształów halitu, a w próżniach - na nasyconą solankę. Poszukiwania szybko jednak zostały zaniechane najprawdopodobniej ze względu na wtargnięcia wody do kopalni. Wznowiono je w roku 1893 w komorach zwanych obecnie Przedsionkiem Grot Kryształowych oraz Komorą Pośrednią, gdzie po usunięciu urobku zalegającego w ociosach komory odsłonięto ślady dawnych urządzeń - wręby pod wał oraz pod liny prowadzące do szybiku łączącego ją z poprzecznią Schwind na poziomie II niższym.

Okazy wydobyte z rejonu pochylni prowadzącej z podłużni Leopold-Münch do komory Baum zasiliły kolekcje mineralogiczne wielu placówek muzealnych - Muzeum Historii Naturalnej w Wiedniu (okaz o wadze ok. 1t i wymiarach [cm]: 160x90x80), Muzeum Instytutu Nauk Geologicznych Państwowej Akademii Nauk w Krakowie (okaz o wymiarach [cm]: 83x60x45) oraz (okazy o podobnych wymiarach, lecz bez oryginalnych metryk) - Instytutu Nauk Geologicznych Uniwersytetu Jagiellońskiego, Państwowego Instytutu Geologicznego w Warszawie, Muzeum Żup Krakowskich w Wieliczce. Ponadto zarówno w kolekcjach wielu muzeów krajowych i zagranicznych, jak również zapewne w zbiorach prywatnych, znajdują się liczne małe grupy lub pojedyncze kryształy. Przeźroczyste okazy były pozyskiwane także do wykonania żyrandoli i detali ołtarzy zdobiących niektóre zabytkowe komory. Nie sposób ocenić wielkości zniszczeń spowodowanych tylko dla zdobycia materiału do wyrobu pamiątek. W różnych okresach Groty Kryształowe nie były dostatecznie zabezpieczone i stanowiły wielką pokusę dla poszukiwaczy kryształów w celach handlowych lub kolekcjonerskich. Obecnie dobre zamknięcie rezerwatu i ograniczenie jego zwiedzania do wyjątkowych i uzasadnionych przypadków, za zgodą dyrekcji kopalni i w obecności dozoru górniczego, nie stwarza okazji do tego typu działalności dewastacyjnej.