GROTY KRYSZTAŁOWE

Znajdujący się na terenie kopalni soli w Wieliczce unikat mineralogii mioceńskiej w skali światowej. Renoma ta wynika ze względu na fakt, że w tego typu złożach soli nie znaleziono dotychczas podobnego obiektu. Z tego też względu 11 września 2000r. utworzono nieudostępniony dla turystów rezerwat przyrody nieożywionej. Ochroną objęto blok o powierzchni podstawy 1,04ha i wysokości 44m sięgający od poziomu II niższego (Mickiewicza) do poziomu II wyższego (Braci Markowskich) ulokowany na głębokości 70-114m ppt.

Powstanie Grot Kryształowych związane jest z systemem krasowym warstw skawińskich (podsolnych). Pierwsze szczeliny w tych utworach pojawiły się w okresie zlodowacenia Narwi, zaś sam proces tworzenia się dużych solnych kryształów prawdopodobnie wynikał z oziębienia górotworu związanego ze zlodowaceniem krakowskim, gdy spadek temperatury skał skutkował uruchomieniem procesu wtórnej krystalizacji i powstaniem w kawernach oraz szczelinach dużych kryształów soli. Rozpoznano w nich co najmniej trzy genetycznie różniące się odmiany wtórnego halitu, wśród których najbardziej widowiskowe są odseparowane od siebie sześcienne kostki budujące grupy kryształów charakteryzujących się krawędziami o długościach dochodzących do kilkudziesięciu centymetrów. Na przeciwległym biegunie lokują się skupienia drobnego halitu, których kryształki wielkością nie przekraczają kilku centymetrów, aczkolwiek jest ich stosunkowo niewiele.