WIELICZKA

Kopalnia soli 9 września 1987r. wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Na jej terenie utworzono także 6 czerwca 1997r. 40 stanowisk dokumentacyjnych, a 11 września 2000r. w części podziemnych wyrobisk stworzono rezerwat przyrody nieożywionej Groty Kryształowe. Należy ona również do Solnego Szlaku; w mieście zaś specjalnie przygotowane tablice przypominają o historycznych miejscach wydobywania soli, tworząc Wielicki Szlak Szybów Górniczych.

Złoże soli wielickiej rozciąga się równoleżnikowo na długości ok. 10km i maksymalnej szerokości 1,5km. Powstało w miocenie ok. 15mln lat temu przed czołem nasunięcia karpackiego. W jego obrębie wyróżnić można: część górną (bryłową) - tektonicznie zaburzoną, zbudowaną z iłów solnych, zubrów, wśród których w formie tektonicznego druzgotu rozrzucone są różnej wielkości bryły solne o objętości dochodzącej nieraz do kilkudziesięciu tysięcy metrów sześciennych (sól bryłowa lub zielona) - oraz dolną (pokładową) stanowiącą silnie zdeformowane warstwy grubości 2-50m zawierające pokłady soli przeławicone skałami ilastymi wyklinowującymi się ku północy (sól spizowa i szybikowa). Do utworów solonośnych Wieliczki zalicza się warstwy: skawińskie (podsolne), wielickie (złoże solne), chodenickie (nadsolne). Całość tych utworów przykrywają warstwy grabowieckie noszące nazwę piasków bogucickich.