Kopalnia rud żelaza Bibiela Kopalnia rud żelaza Bibiela Kopalnia rud żelaza Bibiela Kopalnia rud żelaza Bibiela

BIBIELA

Zatopiona kopalnia rud żelaza zlokalizowana na tzw. Pasiekach ok. 6km na wschód od Miasteczka Śląskiego, z którym połączono ją kolejką wąskotorową. Funkcjonowała od roku 1889 do 1917. Jej uruchomienie poprzedziły badania poszukiwawcze przeprowadzone w latach 1850-66. W dolomitach kruszconośnych triasu środkowego natrafiono wówczas na bogate pokłady rudy o zawartości 48% żelaza oraz srebronośne rudy cynkowo-ołowiowe (wydobywano je w pobliskiej kopalni Szczęście Flory). Ciała rudne stanowiły, zalegające pod 4-8m nadkładem glin zwałowych, pokłady o miąższości 4-16m (najczęściej do 12m) rozciągnięte na długości ok. 2km, co czyniło z nich jedno z największych i najbogatszych tego typu złóż w całej Europie. W sąsiedztwie kopalni znajduje się także podziemne jezioro nazywane Głównym Zbiornikiem Wód Podziemnych Lubliniec-Myszków, z którego czerpana jest woda dla zaopatrzenia Tarnowskich Gór i części Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego.
W początkowej fazie płytko zalegające rudy wydobywano metodą odkrywkową i szybikową; w latach 1850-80 wydrążono ok. 90 szybów. Pełną moc wydobywczą Bibiela wraz z kopalnią Szczęście Flory osiągnęły w 1891r. przy załodze złożonej z 700 osób pracujących w nich na przemian. Rudy wydobywano wówczas metodą upadową, drążąc 4 szyby do głębokości 60m: Neptun, Nordstern, Gluck Auf, Klemens. Pracom od początku towarzyszyła woda. Początkowo odprowadzano ją 91m długości pochylnią, jednak wraz z postępem robót zdecydowano o montażu ośmiu najnowocześniejszych na ówczesne czasy maszyn, tworząc system wypompowywania wody. Do roku 1909 kopalnia zalewana była czterokrotnie, więc doposażono ją w trzy pompy wirowe o wydajności 29m3/min. Ostatecznie jednak nie poradziły sobie one z wypływem, do którego doszło wczesnym popołudniem 17 czerwca 1917r. Żywioł o wydajności 38m3/min zatopił kopalnię wraz z urządzeniami w ciągu 2 godzin. W tym samym roku podjęto próbę jej osuszenia, lecz pompy sprowadzone z Gliwic pozwoliły jedynie obniżyć lustro wody i wydobyć część zatopionego sprzętu. Większość, podobnie jak 2/3 zasobów, pozostała zalana. Do dziś zachowały się jednak malownicze ruiny, Szmaragdowe Jeziorko (staw o szerokości do 100m i głębokości 33m w miejscu dawnej odkrywki) oraz Morskie Oko (potoczna nazwa stawu o głębokości nawet 80m powstałego w miejscu szybów z zatopionymi maszynami).
źródło informacji
Copyright 2011-2022 bohun

Wykorzystywanie materiałów zamieszczonych w Geotydzie
bez zgody właściciela praw autorskich jest zabronione
FUNDACJA ŚWIAT AKTUALNOŚCI O KRAINIE MAPA LEGENDA ODKRYWANIE LOKACJE A-F LOKACJE G-Ł LOKACJE M-Ś LOKACJE T-Ż GALERIA ZARYS HISTORYCZNY BUDOWA GEOLOGICZNA TABELA STRATYGRAFICZNA Geotyda na Facebooku Gmina Wielka Wieś Gmina Alwernia