Kopalnia rud cynku i ołowiu Szczęście Flory Kopalnia rud cynku i ołowiu Szczęście Flory Kopalnia rud cynku i ołowiu Szczęście Flory Kopalnia rud cynku i ołowiu Szczęście Flory

SZCZĘŚCIE FLORY

Nieczynna kopalnia srebronośnych rud cynku i ołowiu, na które natrafiono podczas przeprowadzonych w drugiej połowie XIX wieku prac poszukiwawczych. W ich wyniku w środkowotriasowych dolomitach zalegających pod nadkładem glin zwałowych odkryto złoża rud żelaza uważane wówczas za najbogatsze i największe tego typu w Europie, a wydobywane w pobliskiej Bibieli.
Początkowo do pozyskiwania płytko zalegających pokładów rud stosowano metodę odkrywkową i szybikową. W tym celu w latach 1850-80 wydrążono ok. 90 szybów. Kopalnię Szczęście Flory uruchomiono wspólnie z Bibielą w roku 1889, pełnię wydobycia osiągając w ciągu 2 lat. Oba zakłady posiadały wspólny zarząd, a zatrudniona załoga licząca 700 górników pracowała w nich zamiennie, wydobywając rudy metodą upadową. W tym celu do głębokości 60m wydrążono cztery szyby: Neptun, Nordstern, Gluck Auf, Klemens. Obecnie teren po kopalni porasta las; zachowały się po niej skarpy, hałdy oraz dwa niewielkie stawy wypełniające część rozległej niecki.
Copyright 2011-2022 bohun

Wykorzystywanie materiałów zamieszczonych w Geotydzie
bez zgody właściciela praw autorskich jest zabronione
FUNDACJA ŚWIAT AKTUALNOŚCI O KRAINIE MAPA LEGENDA ODKRYWANIE LOKACJE A-F LOKACJE G-Ł LOKACJE M-Ś LOKACJE T-Ż GALERIA ZARYS HISTORYCZNY BUDOWA GEOLOGICZNA TABELA STRATYGRAFICZNA Geotyda na Facebooku Gmina Wielka Wieś Gmina Alwernia