Zlokalizowany w Łagowie końcowy odcinek suchej doliny krasowej o długości 1km przebiegającej w strefie uskokowej. Powstał w wapieniach dewońskich (żywet, fran i famen) najprawdopodobniej w miejscu zawalenia się dużej jaskini. Odsłaniają się w nim czarne wapienie i łupki margliste bogate w skamieniałości głowonogów (goniatyty i klymenie z rodzajów
Prolobites,
Cheiloceras,
Tornoceras,
Clymenia). Charakteryzuje się wyraźną asymetrią zboczy - wschodnie jest wyższe (osiąga prawie 30m) i bardziej strome (do 70-75°); wykształciła się w nim
Jaskinia Zbójecka. Otwór wejściowy do niej zlokalizowany jest 20m ponad dnem, które w tym miejscu jest najwęższe i również osiąga ok. 20m. Na odcinku zwartej zabudowy rozszerza się ono do ok. 70m. Okresowo płynie nim struga wody; szerokość koryta waha się w granicach 2-6m i wystają z niego liczne bloki wapienne, a w jego końcowym odcinku znajdują się niewielkie ponory.