Beznaciekowa grota o długości ok. 100m i głębokości niespełna 12m zlokalizowana na terenie
Skał Twardowskiego; najprawdopodobniej łączy się z
Jaskinią Wywiew. Jej nazwa pochodzi od znalezionych w namulisku zardzewiałych kul - żelaznych pocisków do falkonetów i ołowianych kul do muszkietów. Pozostawili je tutaj żołnierze szwedzcy podczas oblężenia Krakowa w 1655r.
Jaskinia powstała w uławiconych wapieniach górnojurajskich w warunkach freatycznych, jednak niektóre fragmenty najniższych korytarzy rozwinięte są w dolomicie. Tworzy ją ciąg niewielkich komór i studzienek uformowanych na uskoku o przebiegu SW-NE i poziomych rozluźnieniach międzyławicowych. Widoczne są w niej co najmniej cztery poziomy anastomotycznych rozmyć; brak w niej nacieków, oprócz niewielkich makaronów i polew cementujących bloki wapienne. Przy pierwszej z salek kilkumetrowej głębokości komin przechodzi w ładnie wymodelowany korytarzyk prowadzący do komory zawaliskowej z przesmykami odchodzącymi na boki i kolejną studzienką głęboką na 3m, pod którą ulokowany jest komin z silnym wywiewem powietrza. Za pierwszą z salek znajdują się jeszcze dwie komory. W dalszej niegdyś spoczywała olbrzymia wanta, którą z czasem usunięto.
Copyright 2011-2026 bohun
Wykorzystywanie materiałów zamieszczonych w Geotydzie
bez zgody właściciela praw autorskich jest zabronione