GALMAN

Większość informacji o górnictwie okolic Galmanu pochodzi z dokumentów poświadczających eksploatację złóż. W terenie bowiem zachowały się głównie ślady po wydobyciu prowadzonym w XIX wieku. W rejonie Lgoty na powierzchni ok. 8km2 stwierdzono ponad 400 różnej wielkości dołów poeksploatacyjnych; największe z nich mają głębokość 5-7m i średnicę 20m. Kilkadziesiąt zapadlisk istnieje także w okolicy Nowej Góry, aczkolwiek ich rozmiary są znacznie mniejsze. Odnaleziono także wejście do kopalni Katarzyna; obecnie jednak jest ono trudno dostępne, bowiem cały ten teren na przełomie obecnego i ubiegłego stulecia zabezpieczano, zasypując istniejące wejścia. Ostały się jednak łatwe do odnalezienia krótkie partie podziemnych wyrobisk oraz dom sztygara. Stosunkowo proste do odszukania są także trzy sztolnie zachowane w okolicy Krupniczki oraz ok. 500m długości Sztolnia Galmanowa w Czernej.

Badania gleb przeprowadzone w rejonie Lgoty, Ostrężnicy, Nowej Góry i Czernej wykazały, że zawierają one metale ciężkie (Zn, Pb, Cd, As, Tl) w ilościach przekraczających dopuszczalne wartości. W warstwie ornej zawartości cynku dochodzą nawet do 5,5%, arsenu - do 300ppm, kadmu - do ponad 250ppm. W tzw. gliniastym podglebiu koncentracje tych metali również są znaczne, co związane jest z ich długotrwałą migracją w głąb profilu glebowego.