TATRY

W budowie Tatr rozróżnia się dwie jednostki: trzon krystaliczny zbudowany z jądra krystalicznego (struktura waryscyjska, karbońska - granit plagioklazowy) i osłony metamorficznej (utwory metamorficzne, które przeobrażeniu uległy w prekambrze i starszym paleozoiku - amfibolity, łupki krystaliczne, gnejsy; w utwory te wdarła się intruzja granitowa) oraz płaszczowinową pokrywę osadową z osadami serii wierchowej (utwory od triasu do kredy dolnej; płytkowodna facja urgonu - wapienie rafowe) i serii węglowej (od triasu do kredy środkowej; facja głębokomorska - obecność rogowców i radiolarytów). Dominującymi osadami w obu seriach są wapienie różnego typu i dolomity; w mniejszych ilościach piaskowce i łupki. Utwory trzeciorzędu można spotkać w najbardziej północnych strefach u wejść do dolinek.

W Tatrach występuje wiele typowych form polodowcowych jak np. doliny U-kształtne (Rybiego Potoku), cyrki i kary polodowcowe (Czarny Staw Gąsienicowy), moreny (w wielu miejscach odcięły dopływ wód - tak powstało Morskie Oko), barańce. W holocenie rozwijały się procesy krasowe (stąd wiele głębokich jaskiń) oraz procesy denudacyjne trwające do dziś.